Zatrudnienie niepracownicze

Zatrudnienie osoby fizycznej może nastąpić także na podstawie umów cywilnoprawnych. Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego, zatrudnienie nie musi mieć charakteru pracowniczego39. W tym przypadku strony same ustalają warunki łączącego ich stosunku prawnego, w odróżnieniu od przepisów prawa pracy, w którym przeważają normy o charakterze semiimperatywnym (jednostronnie bezwzględnie obowiązujące), czyli odstępstwa od nich mogą występować jedynie na korzyść pracownika. Stosunek cywilnoprawny nie może być jednak oparty na całkowitej dowolności. Autonomia stron jest ograniczona. Strony mogą ułożyć sobie stosunek prawny według swojego uznania, aby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego (artykuł 3531 Kodeksu Cywilnego – KC). Należy także pamiętać o nieważności czynności prawnej, gdy jest sprzeczna z ustawą i ma na celu jej obejście lub też jest sprzeczna z zasadami współżycia społecznego (artykuł 58 KP).

Pracodawcy chętnie stosują umowy cywilne, ponieważ nie obowiązują ich wtedy przepisy wynikające z Kodeksu Pracy, dotyczące uprawnień i ochrony pracownika. W tym wypadku pracodawca nie ma obowiązku przyznawania urlopu wypoczynkowego, wypłaty wynagrodzenia w godzinach nadliczbowych, nie obowiązują go okresy wypowiedzenia przy rozwiązaniu danej umowy, nie opłaca składek na ubezpieczenie społeczne (umowa o dzieło).

Zostaw komentarz