Zakres elastycznej organizacji czasu pracy

Podsumowując otrzymane wyniki badań dotyczące upowszechnienia nietypowych form zatrudnienia i rozwiązań w zakresie elastycznej organizacji czasu pracy należy podkreślić, że wiele z nich jest postrzeganych przez pracowników Powiatowych Urzędów Pracy jako szansa na zwiększenie aktywności zawodowej młodych osób niepełnosprawnych. To istotne formy wzbogacenia oferty rynku pracy, zwłaszcza w rejonach wysokiego bezrobocia, w powiatach ziemskich, w których rynek pracy jest bardzo ubogi. Większa przychylność dla rozwoju tych form w powiatach ziemskich niż w powiatach grodzkich i z niskim bezrobociem może wynikać z przekonania pracowników urzędów pracy, że należy wdrażać wszystkie rozwiązania, które nawet w niewielkim stopniu mogłyby zmienić sytuację zawodową młodzieży niepełnosprawnej. Elastyczne formy są ponadto postrzegane jako szansa na uzyskanie legalnych dochodów z pracy, poza szarą strefą. Argumenty za ich rozwojem i rozwiązaniami w zakresie elastycznej organizacji czasu pracy wynikają z przekonania, że „typowe” formy zatrudnienia dla wielu osób niepełnosprawnych są trudne do utrzymania, na przykład ze względu na stan zdrowia. Dla wielu pracodawców są one często zbyt kosztowne, zwłaszcza w wypadku niepewnej koniunktury. Należy podkreślić, że argument ekonomiczny jest dla pracodawców podstawowym kryterium decydującym w podjęciu decyzji o zatrudnieniu osoby niepełnosprawnej. W badaniach PFRON z 2004 roku, które objęły wszystkie samorządy powiatowe w Polsce, przesłanki ekonomiczne okazały się podstawową determinantą przesądzającą o zatrudnieniu osób niepełnosprawnych nie tylko w firmach z otwartego i chronionego rynku pracy, lecz także w jednostkach administracji publicznej16. Sądzić należy, że pracodawcy byliby bardziej skłonni zatrudniać młode osoby niepełnosprawne, gdyby mieli większą elastyczność w zakresie ich zatrudniania.

Działalność PUP a aktywizacja zawodowa młodych osób niepełnosprawnych

W badaniu działalności Powiatowych Urzędów Pracy (PUP) została wykorzystana analiza instytucjonalna. Aktywność zawodowa młodych osób nie- pełnoprawnych jest realizowana w ramach działań określonych przez wewnętrzną organizację urzędów pracy i przez specyfikę ich otoczenia społecznego. Analizując działania instytucji należy wskazać na zadania, do jakich została ona powołana, na sposób, w jaki je postrzega i definiuje i na problemy, jakie napotyka podczas ich realizacji. Instytucja ma do dyspozycji określone zasoby organizacyjne w postaci środków materialnych, ludzi i wiedzy. Działa w kontekście warunków wewnętrznych i zewnętrznych. Wewnętrzne uwarunkowania aktywności to przede wszystkim struktura organizacyjna, lokalizująca poszczególne jej zadania w kontekście organizacyjnym. Instytucja ma także swoje otoczenie zewnętrzne. Jest pod naciskiem klientów, bezrobotnych i pracodawców. Działa na konkretnym lokalnym rynku pracy dla osób niepełnosprawnych. Efekty jej działania są wypadkową tych wszystkich czynników.

Ale sytuacja młodych niepełnosprawnych na rynku pracy jest rezultatem pracy nie pojedynczego urzędu, ale całego systemu instytucji. Powiatowe Urzędy Pracy sąjedynie końcowym ogniwem szerszego systemu przygotowania do pracy młodych osób niepełnosprawnych. Wiele istotnych parametrów ich sytuacji, jak kwalifikacje i umiejętności, są już wcześniej ukształtowane. Nie wszystkie mogą być skorygowane przez działania samego PUP.

W problematyce badania zwrócono więc dużą uwagę na współpracę urzędów pracy z ich otoczeniem. Ważną jego częścią były pytania o instytucje współpracujące z PUP, o charakter i formy współpracy z nimi. Dobre dopasowanie kwalifikacji zawodowych młodych osób niepełnosprawnych do potrzeb lokalnego rynku pracy wymaga strategicznej kooperacji szeregu instytucji, a w szczególności urzędów pracy, gmin, PFRON, szkolnictwa i przedsiębiorców. Obok współdziałania tych podstawowych instytucji, ważna jest także ich współpraca ze środowiskiem osób niepełnosprawnych i z ich rodzinami, a także z organizacjami pozarządowymi. Współpraca tych wszystkich partnerów pozwala przezwyciężyć ograniczenia każdego z nich poprzez lepsze ukierunkowanie jego własnej aktywności, przez wzajemną wymianę informacji, współdziałanie i kooperację w różnych formach.

Zostaw komentarz