Wypożyczenie pracownika

Zgodnie z artykułem 1741 § 1. Kodeksu Pracy pracodawca może wypożyczyć swojego pracownika (za jego zgodą wyrażoną na piśmie), aby wykonywał pracę u innego pracodawcy (na podstawie zawartego z nim porozumienia). W tym celu udziela mu bezpłatnego urlopu, który wlicza się do okresu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze u dotychczasowego pracodawcy. Natomiast pracownik i nowy pracodawca zawierająze sobą terminową umowę o pracę. Ten ostatni ponosi również ryzyko prawidłowego wykonania pracy. Może to być sposób na uniknięcie zwolnień w momencie, kiedy pracodawca doświadcza przejściowych trudności finansowych (na przykład spadku zamówień). Wypożyczając pracowników, nie rozwiązuje z nimi definitywnie stosunku pracy, pozostawiając sobie możliwość zatrudnienia ich w przyszłości.

Spotykana jest także praktyka wypożyczania pracowników (pracownika), do wykonywania pracy pod kierownictwem innego pracodawcy. Polega to na przekazywaniu ich w ramach współpracy przedsiębiorstw na przykład przy wspólnych przedsięwzięciach lub projektach. Nie wymaga to szczegółowego unormowania, ponieważ praca pracownika

[…] mieści się w pojęciu wykonywania pracy na rzecz własnego pracodawcy, który jedynie upoważnia inny podmiot do kierowania pracą danego pracownika.

Wypożyczenie pracowników może wydawać się podobne do wypożyczenia pracowników przez agencje pracy tymczasowej (opisane w dalszej części pracy). Są to jednak odmienne formy zatrudnienia. Agencja wypożycza pracowników, czerpiąc z tego korzyści materialne, co stanowi jej podstawową działalność, podczas gdy pracodawca przekazuje ich innemu pracodawcy nieodpłatnie.

Zostaw komentarz