Upowszechnienie nietypowych form zatrudnienia

W powiatach ziemskich w porównaniu do powiatów grodzkich nieco wyżej było ocenianych wiele form zatrudnienia nietypowego od kątem ich przydatności dla zwiększenia aktywności zawodowej młodych osób niepełnosprawnych. Ocena ta dotyczyła form zatrudnienia realizowanych w ramach:

– zatrudnienia pracowniczego (zsumowane kategorie: bardzo wysoko i raczej wysoko): pracy na umowę o pracę na czas określony (57,6% i 49,2%), umowy na czas wykonania określonej pracy – sezonowej (50,7% i 40,9%), pracy na zastępstwo (45,7% i 34,4%), grupowej organizacji czasu pracy (63,2% i 53,2%), pracy tymczasowej (30,8% i 20,9%):

– zatrudnienia niepracowniczego: umowy zlecenia (68,4% i 52,5%), umowy o dzieło (53,8% i 30,6%):

– innych form świadczenia pracy: pomocy członkom rodziny w gospodarstwie rolnym (28,4% i 19,7%), umowy wolontariackiej (38,3% i 26,3%), zarejestrowanej odpłatnej pomocy domowej (51,0% i 42,4%).

W wypadku pozostałych form świadczenia pracy opinie pracowników urzędów pracy z powiatów ziemskich i grodzkich były zbliżone. W rejonach o wysokiej stopie bezrobocia formy zatrudnienia wspieranego przez urząd pracy, takie jak: umowa stażowa, inne formy zatrudnienia subsydiowanego otrzymały nieco niższe oceny niż w rejonach o niskiej stopie bezrobocia. Średnie dla umowy stażowej (wartości: 1 – bardzo wysoko, 4 – bardzo nisko) według wielkości stopy bezrobocia w powiecie:

– powyżej 23% – 1,94:

– 17-23%-1,91:

– poniżej 17% – 1,76 i dla innych form zatrudnienia subsydiowanego:

– powyżej 23% – 1,85:

– 17-23%-1,80:

– poniżej 17%- 1,70.

Wynik ten może być rezultatem dostrzeganej przez pracowników urzędów pracy mniejszej skuteczności aktywnych programów rynku pracy w rejonach z wysoką stopą bezrobocia. W sytuacji, gdy na rynku pracy brakuje pracy dla osób zdrowych, rynek pracy osób niepełnosprawnych pozostaje marginalny.

Rozkład odpowiedzi dotyczący wykorzystania różnych form zatrudnienia w celu zwiększenia aktywności zawodowej osób niepełnosprawnych wskazuje, że pracownicy urzędów pracy z powiatów ziemskich i tych z wysoką stopą bezrobocia są w większym stopniu gotowi zaakceptować wiele form nietypowego zatrudnienia. Być może wynika to stąd, że w powiatach tych występuje na ogół znacznie uboższy rynek pracy. W elastycznych formach zatrudnienia upatrują oni szansę na wzbogacenie oferty rynku pracy i większe ich możliwości dopasowania do specyfik związanych z pracą osób niepełnosprawnych.

Argumenty za upowszechnieniem nietypowych form zatrudnienia znalazły też uzasadnienie w monografiach lokalnych. Podkreślono w nich że, formy te ze względu na różnorodność czasu pracy, miejsca pracy i wynagrodzeń mają wiele zastosowań. Mogą być ważnym pomostem w drodze do zatrudnienia młodych osób niepełnosprawnych, pozwalającym na zdobycie doświadczenia zawodowego i kompetencji społecznych niezbędnych w pracy, mogą stanowić formę uzupełniającą do świadczeń społecznych, bez ryzyka ich utraty, mogą wreszcie być podstawową, docelową formą zatrudnienia, zgodną z możliwościami i potrzebami młodej osoby niepełnosprawnej.

Zostaw komentarz