Umowa na czas określony

W umowach terminowych w momencie ich zawierania niezbędne jest określenie terminu końcowego. Może to być konkretna data lub określone przez strony zdarzenie (na przykład powrót z urlopu wychowawczego). Rozwiązanie danej umowy następuje bowiem w wyniku upływu czasu, na jaki została ona zawarta, lub w wyniku porozumienia stron. Należy pamiętać, że nie każdą umowę zawartą na czas określony można wypowiedzieć. Zgodnie z artykułem 33 KP przy zawieraniu umowy o pracę na czas określony, dłuższy niż sześć miesięcy, strony mogą przewidzieć dopuszczalność wcześniejszego rozwiązania tej umowy za dwutygodniowym wypowiedzeniem. Wynika stąd, że umowy zawartej na okres sześciu miesięcy (lub krótszy) w ogóle nie można wypowiedzieć. Dopuszczalne jest to tylko w wyjątkowych okolicznościach, na przykład w przypadku upadłości lub likwidacji pracodawcy (artykuł 411 § 2 KP).

Zgodnie z Kodeksem Pracy obowiązuje limit liczby następujących po sobie umów na czas określony, zawieranych przez tego samego pracodawcę z tym samym pracownikiem16. Celem wprowadzenia takiej regulacji była ochrona uprawnień pracownika. Przed uregulowaniem danej kwestii pracodawca często zawierał z nim wiele umów na czas określony, lub przedłużał czas ich trwania, unikając zawarcia umowy o prace na czas nieokreślony. Wybór umowy na czas określony może stanowić także inne źródło nadużyć wykorzystywane przez pracodawcę. Aby uniknąć stosowania regulacji artykuł 251 KP ustala on często odległy termin końcowy (na przykład kilkuletni). Naraża się jednak na zarzut obejścia prawa i uniknięcia stosowania przepisów dotyczących ochrony zatrudnienia na czas nieokreślony.

Wymieniona umowa znajduje zastosowanie, gdy pracodawca zgłasza zapotrzebowanie na pracownika do wykonania określonego zadania, natomiast nie może w chwili zawierania umowy dokładnie przewidzieć terminu zakończenia danej pracy. Umowę o pracę rozwiązuje się natomiast z dniem wykonania określonej pracy.

Termin końcowy wyznacza wykonanie zadania (np. zebranie truskawek) lub dzieła (np. wybudowanie domu/1. Jest to zindywidualizowane zadanie robocze mieszczące się w zakresie rodzajowo określonych czynności: jego treść pozostaje przedmiotem polecenia pracodawcy, choć jego wykonanie jest nie tylko celem umowy, ale pełni zarazem funkcję zdarzenia kończącego stosunek pracy, czego pracownik musi być świadomy i wyrazić na to zgodę: wyrok SN z dnia 15.11.2001 r., II UKN 627 00. OSNP 2003 16 385. Nie jest dopuszczalne wypowiedzenie stosunku pracy, poza wyjątkami: upadłością lub likwidacją pracodawcy oraz w sytuacji zwolnień z przyczyn nie dotyczących pracowników.

Zostaw komentarz