Szanse i przeszkody w podjęciu zatrudnienia

Jednym ze stale podnoszonych tematów dotyczących zatrudnienia osób niepełnosprawnych w Polsce jest nie tylko wzrost aktywności zawodowej tej grupy, ale przede wszystkim rozwój zatrudnienia na otwartym rynku pracy. Pracowników powiatowych urzędów pracy prosiliśmy o oszacowanie, jaka część młodych osób niepełnosprawnych, powinna pozostawać w zatrudnieniu na chronionym lub otwartym rynku pracy, a jaka poza rynkiem pracy. W tym celu zadaliśmy pytanie: Jak Pan/i sądzi, jaki procent młodzieży niepełnosprawnej (w wieku 18-29 lat) po zakończeniu nauki może pracować na otwartym rynku pracy, powinien pracować na chronionym rynku pracy, nie powinien podejmować zatrudnienia! Na podstawie udzielonych odpowiedzi obliczyliśmy średnie wskazań procentowych (wartości od 0 do 100):

– może pracować na otwartym rynku pracy – 47,7%:

– powinien pracować na chronionym rynku pracy – 38,6%:

– nie powinien podejmować zatrudnienia – 9,2%.

W ocenie pracowników urzędów pracy połowa młodych osób niepełnosprawnych mogłaby pracować na otwartym rynku pracy, co trzeci młody niepełnosprawny powinien być zatrudniony na chronionym rynku pracy, a tylko co dziesiąty nie mógłby podejmować zatrudnienia. Średnia obliczona dla powiatów grodzkich w stosunku do powiatów ziemskich była wyższa w odniesieniu do zatrudnienia na otwartym rynku pracy (odpowiednio: 54,8% i 46,0%), niższa zaś w wypadku zatrudnienia na chronionym rynku pracy (odpowiednio: 33,6% i 39,9%) i dla kategorii nie powinien podejmować zatrudnienia (odpowiednio: 7,8% i 9,6%). W powiatach z niską i średnią stopą bezrobocia nieco częściej niż w powiatach z wysoką stopą bezrobocia wybierano otwarty niż chroniony rynek pracy (odpowiednio: 49,6%: 48,5%: 44,8%). Modalna, czyli najczęściej wybierana wartość dla zatrudnienia na otwartym rynku pracy, wynosiła 50-60%, dla zatrudnienia na chronionym rynku pracy 20-30%, dla kategorii nie podejmować zatrudnienia do 10%.

Zostaw komentarz