PUP i informacje o osobach niepełnosprawnych – ciąg dalszy

Pracownicy PUP wskazują na luki w wiedzy o chorobach osób niepełnosprawnych. Brakuje im wiedzy o schorzeniach niepełnosprawnych zgłaszających się do urzędu bardziej szczegółowe opinie lekarzy dotyczące stanu zdrowia, czy dane dotyczące faktycznych możliwości potrzebnych do podjęcia pracy, dotyczących stanu zdrowia, możliwości wykonywania danego zawodu, a także wiedzy o wskazaniach i przeciwwskazaniach związanych z typowymi formami niepełnosprawności wykaz, na jakich stanowiskach mogąpracować osoby z poszczególnymi schorzeniami, brak jasnych informacji, z jakim schorzeniem nie może dana osoba pracować w danym zawodzie).

Trudno ocenić, na ile te kwestie wiążą się niedostatecznym przygotowaniem do pracy z osobami niepełnosprawnymi, a które z nich wymagają już specjalistycznej wiedzy z zakresu medycyny pracy, a także w jakim stopniu za ich powstanie odpowiada tajemnica lekarska i potrzeba ochrony prywatności. Niemniej problem ten jest zgłaszany przez znaczącą grupę pracowników urzędów pracy.

Trzecia grupa informacji brakujących pracownikom urzędom pracy wiązała się już z potrzebami podejmowania na ich podstawie określonych działań. Był to problem rozpoznania możliwości i oczekiwań osób niepełnosprawnych. Do tej grupy luk informacyjnych można także zaliczyć braki w wiedzy o potrzebach szkoleniowych osób niepełnosprawnych i oczekiwanej przez te osoby pomocy w przekwalifikowaniu się.

Dobrym, dodatkowym wskaźnikiem luk informacyjnych urzędów pracy przy pracy z niepełnosprawnymi, są te dane, jakie niektóre z nich same zbierają8. Są to głównie informacje dotyczące potencjalnych możliwości zatrudnienia niepełnosprawnego: jego kwalifikacji, preferencji przy ofertach zatrud-

Opracowane na podstawie odpowiedzi na pytanie Czr zbierają Państwo dodatkowe informacje o osobach niepełnosprawnych, oprócz informacji zawartych w karcie rejestracyjnej bezrobotnego lub poszukującego pracy i obowiązkowej statystyki? nienia (w około połowie przypadków), następnie dodatkowe informacje o sytuacji rodzinnej (19,5%) i stanie zdrowia (19%), a także o zapotrzebowaniu na szkolenia (9,8%). Są to informacje podobne do listy wskazań brakujących danych. Są one gromadzone przede wszystkim pod kątem działania urzędu: preferowane zatrudnienie i o potrzeby szkoleniowe rejestrujących się, uzupełnione o kwestie związane z sytuacją rodzinną.

Gromadzenie dodatkowych informacji zależało przede wszystkim od obciążenia zadaniami urzędu pracy, a nie jak można by sądzić od jego potrzeb dla ukierunkowania swoich działań. Im wyższa była stopa bezrobocia w powiecie, tym niższe było prawdopodobieństwo, że urząd pracy zbiera dodatkowe informacje o osobach niepełnosprawnych. Uwidacznia się to przy porównaniu powiatów o niskim i wysokim bezrobociu. W grupie powiatów o bezrobociu powyżej 23% aktywnych zawodowo zbierało je 43,1%, w grupie powiatów o bezrobociu poniżej 17% – 63,1%9.

Zostaw komentarz