Przeszkody w podjęciu zatrudnienia – ciąg dalszy

Po stronie młodych osób niepełnosprawnych najczęściej wskazywano na: brak u nich wiary we własne możliwości i zbyt niskie kwalifikacje zawodowe. W około połowie powiatów wskazywano na takie czynniki, jak: trudności w dojazdach do pracy, brak pomysłu osób niepełnosprawnych na własną działalność gospodarczą, pasywną postawę osób niepełnosprawnych w szukaniu pracy. W co piątym powiecie wymieniono brak wiedzy osób niepełnosprawnych o możliwościach podjęcia działalności gospodarczej, niedostateczne poinformowanie osób niepełnosprawnych o istniejących możliwościach i programach, a w co siódmym zbyt wygórowane oczekiwania finansowe osób niepełnosprawnych, nieumiejętność radzenia sobie w pracy (stosunki z kolegami, praca z klientami czy dostawcami).

W około jednej czwartej powiatów jako przeszkody w zatrudnieniu wskazywano na inne czynniki, niż te leżące po stronie pracodawców, jak i samych osób niepełnosprawnych takie, jak: zbyt małe wsparcie finansowe osób niepełnosprawnych ze strony odpowiednich instytucji publicznych, zbyt słabe bodźce finansowe dla osób niepełnosprawnych związane z podjęciem pracy, zbyt małe wsparcie osób niepełnosprawnych ze strony organizacji pozarządowych.

Podsumowując opinie pracowników urzędów pracy można stwierdzić, że uważają oni, iż świat pracodawców i świat osób niepełnosprawnych w obszarze zatrudnienia mają ze sobą niewiele punktów wspólnych. Pracodawcy z otwartego rynku pracy na ogół dostrzegają więcej przeszkód niż korzyści związanych z zatrudnieniem osób niepełnosprawnych i starają się unikać ich zatrudniania. Osoby niepełnosprawne zaś postrzegają siebie jako „gorszych pracowników”, ponieważ posiadają najczęściej słabe kwalifikacje zawodowe, niskie kompetencje społeczne, a często wykazują też pasywną postawę w szukaniu pracy. Także ich wiedza o możliwościach podjęcia zatrudnienia jest niewielka. Te dwa światy, pracodawców i osób niepełnosprawnych istnieją obok siebie, ale nie dla siebie. Brak wspólnych interesów i więzi przekłada się na wzajemną nieufność i niską aktywność zawodową młodych osób niepełnosprawnych.

Zostaw komentarz