Problematyka aktywizacji zawodowej młodych osób niepełnosprawnych

Aktywizacja zawodowa młodych osób niepełnosprawnych jest traktowana jako drugoplanowa dla Powiatowych Urzędów Pracy. Jest to widoczne poprzez poziom zainteresowania, wiedzy i aktywności urzędów. Problematyka ta jest postrzegana jako mało znacząca w całości zadań urzędów. W wywiadzie w powiecie A. stwierdzono, że trochę to jest tak, że jak w urzędzie jest zarejestrowanych około 10 tysięcy bezrobotnych, to takie 300 osób niepełnosprawnych, to jest w sumie mały problem dla urzędu. A działań skierowanych na to środowisko nie było z uwagi na niski procent osób niepełnosprawnych w stosunku do zarejestrowanych bezrobotnych w tutejszym urzędzie pracy. Jeszcze inny powiat wskazał, że ze względu na znikomą liczbę ofert pracy dla osób niepełnosprawnych, nie możemy mówić o deficycie informacji, czy innych danych dotyczących osób niepełnosprawnych z terenu powiatu.

Czynnikiem, który utrudnia zwrócenie szerszej uwagi na to zagadnienie, jest brak personelu i wysokie koszty działania w tym obszarze. Inny z powiatów wskazał, że nie dysponuje dostateczną liczbą pracowników, aby się nimi bardziej zajmować:

Przy założeniu, że dwie osoby pracowałyby wyłącznie z osobami niepełnosprawnymi (około 600 bezrobotnych i poszukujących pracy) możliwe byłoby szczegółowe rozpoznanie ich potrzeb i indywidualne podejście. Na chwilę obecną jest to nierealne […] Zbyt mała liczba pracowników urzędu pracy w stosunku do realizowanych zadań nie pozwala na bardziej szczegółowe zajęcie się osobami niepełnosprawnymi […]. Instytucji nie stać na zatrudnianie fachowców do osób niepełnosprawnych, a tak powinno być (powiat I).

Problematyka aktywizacji zawodowej młodych osób niepełnosprawnych cz. II

W innym powiecie problem zatrudnienia osób niepełnosprawnych jest dla lokalnego samorządu problemem, co najwyżej drugoplanowym […]. Miasto w ogóle nie reaguje na nasze pisma, nie chcą się plątać w osoby niepełnosprawne, po prostu unikają tego wszystkiego (powiat E).

Wskazano nawet na przypadek, gdy jedna z delegatur urzędu oddała dodatkowe środki na szkolenie niepełnosprawnych po pół roku, jak zwróciliśmy się z pytaniem o rozliczenie, to odpowiedzieli, że oni tych pieniędzy nie chcą, nie potrzebują (powiat D).

W innym powiecie napisałyśmy to 1.4 działanie, ale teraz żałujemy [… ] potrzebna jest oddzielna kadra do zarządzania tym […] to jest ponad nasze sity (powiat N). Jest to związane z zasobami kadrowymi i materialnymi urzędów i z umiejscowieniem tej problematyki w całości ich zadań. W warunkach, gdy dana kwestia jest tylko jednym z wielu zadań urzędu, ranga jej przypisywana jest podporządkowana logice działania całej instytucji. Sposób wartościowania tych zadań można w znaczącej mierze wyjaśniać tym, że gdy instytucja działa wobec dwu grup, z których jedna jest liczniejsza, a druga stanowi małą część jej klientów, a praca z nimi wymaga zaangażowania relatywnie dużych środków i nakładów pracy, gdy brakuje odpowiedniej wiedzy i specjalistycznych kompetencji, a jednocześnie jej efektywność, w sensie aktywizacji pozbawionych pracy, jest w tym segmencie dużo niższa, są to trudni, mniej komunikatywni i bardziej absorbujący klienci, to ta część celów znajdzie się raczej na marginesie pracy instytucji, a jej waga będzie uznawana za dużo niższą od innych zadań urzędu.

Zostaw komentarz