Preferencje dotyczące zawodów i stanowisk pracy cz. III

– Uszkodzenia narządu ruchu:

– pracownik biurowy (referent, pracownik umysłowy, sekretarka) – 147 wskazań:

– informatyk (administrator baz danych, wprowadzanie danych) – 59 wskazań:

– operator (maszyn, koparki, rębaka) – 40 wskazań:

– księgowy (kadry, place) – 36 wskazań:

– pracownik ochrony (dozorca, wartownik, parkingowy) – 31 wskazań:

– szatniarz (recepcjonista) – 23 wskazania:

– zawody humanistyczne z wyższym wykształceniem (pedagog, psycholog, socjolog, nauczyciel, pracownik socjalny) – 15 wskazań:

– zawody ekonomiczne i techniczne z wyższym wykształceniem (ekonomista, inżynier) – 15 wskazań:

– proste prace usługowe: bileter, telefonistka, roznosiciel ulotek -12 wskazań:

– inne zawody umysłowe: podinspektor, ankieter, pracownik punktu informacyjnego – 12 wskazań:

– telemarketer – 11 wskazań.

– Choroby narządów wewnętrznych:

– pracownik biurowy (referent, pracownik umysłowy, sekretarka) – 121 wskazań:

– pracownik ochrony (dozorca, wartownik, parkingowy) – 74 wskazania:

– sprzedawca – 48 wskazań:

– inne zawody umysłowe: podinspektor, ankieter, pracownik punktu informacyjnego – 38 wskazań:

– sprzątacz – 33 wskazania:

– operator (maszyn, koparki, rębaka) – 24 wskazania:

– krawiec (szwacz, krojczy, dziewiarz) – 22 wskazania:

– informatyk (administrator baz danych, wprowadzanie danych) – 18 wskazań:

– robotnik przy pracach prostych (pracownik fizyczny) – 17 wskazań:

– pracownik produkcyjny, linii produkcyjnej – 14 wskazań.

Według pracowników Powiatowych Urzędów Pracy najszersza oferta zawodowa była możliwa dla młodych osób niepełnosprawnych w wyniku chorób wewnętrznych oraz osób z uszkodzonym narządem ruchu. Sprawdzają się one zarówno w prostych i wykwalifikowanych pracach fizycznych, jak i w zawodach umysłowych wymagających zróżnicowanego stopnia kwalifikacji. W wypadku osób z uszkodzonym narządem ruchu wymieniane były także zawody wymagające wyższego wykształcenia: ekonomicznego, technicznego, humanistycznego i innego.

W odniesieniu do osób z upośledzeniem umysłowym i osób chorych psychicznie pracownicy Powiatowych Urzędów Pracy wskazywali na proste prace fizyczne w produkcji i usługach. W ich przekonaniu na takich stanowiskach pracy najlepiej sprawdzają się młode osoby niepełnosprawne z tych grup schorzeń. W wypadku osób chorych psychicznie z średnim i wyższym wykształceniem taka praktyka może przyczynić się do jeszcze większej alienacji tej grupy. Dla wielu osób z tego typu schorzeniami wykonywanie prostych prac fizycznych może oznaczać jeszcze większą degradację społeczną. Tu bardzo ważne byłyby działania skierowane na przełamywanie stereotypów i barier mentalnych wśród pracowników urzędów pracy i pracodawców dotyczących osób chorych psychicznie.

W wypadku osób z chorobami narządu wzroku i osób z zaburzeniami narządu głosu, mowy i słuchu, obok prac prostych w produkcji i usługach, wymieniane były zawody wymagające różnorodnych kwalifikacji od technicznych do humanistycznych. W ocenie pracowników urzędów pracy osoby z tego typu schorzeniami mogą sprawnie pracować w wielu zawodach i na różnych stanowiskach. Dla tej grupy ważne jest przygotowanie zawodowe – ofe- rowanie szerokiego spektrum kwalifikacji zawodowych i dostosowanie ich do indywidualnych możliwości osób oraz oferowanie odpowiednio przygotowanych stanowisk pracy.

Zostaw komentarz