Praca weekendowa

Pracodawca może również wprowadzić przerywany czas pracy (artykuł 139 KP), jeżeli jest to uzasadnione rodzajem pracy lub jej organizacją. Rozkład czasu pracy ma przewidywać nie więcej niż jedną przerwę w pracy w ciągu doby, trwającą nie dłużej niż pięć godzin. Przerwy nie wlicza się do czasu pracy, jednak za czas tej przerwy pracownikowi przysługuje prawo do wynagrodzenia w wysokości połowy wynagrodzenia należnego za czas przestoju53. Dany czas pracy można wprowadzić tylko w układzie zbiorowym pracy, natomiast w drodze wyjątku – na podstawie umowy o pracę u pracodawcy będącego osobą fizyczną, prowadzącą działalność gospodarczą w zakresie rolnictwa lub hodowli, u którego nie działa zakładowa organizacja związkowa. Dany system czasu pracy może być korzystny dla osób niepełnosprawnych, które w czasie godzin pracy muszą korzystać na przykład z zajęć rehabilitacyjnych lub innych form terapii.

Na pisemny wniosek pracownika, pracodawca może zastosować system skróconego tygodnia pracy lub pracę weekendową. Nie wiąże on pracodawcy, który albo uwzględnia prośbę, albo ją odrzuca – i wtedy pracownik nie ma żadnych roszczeń54.

Przepisy dotyczące skróconego tygodnia pracy regulują pracę pracownika w taki sposób, że wykonuje on ją przez mniej niż pięć dni w tygodniu przy równoczesnym możliwym przedłużeniu dobowego wymiaru czasu pracy nie więcej niż do 12 godzin w okresie rozliczeniowym nie przekraczającym miesiąca.

Praca weekendowa polega na świadczeniu pracy wyłącznie w piątki, soboty, niedziele i święta (artykuł 144 KP). W tym systemie istnieje możliwość przedłużenia dobowego wymiaru czasu pracy, nie więcej jednak niż do 12 godzin, w okresie rozliczeniowym nie przekraczającym jednego miesiąca. Dopuszczalne jest łączenie skróconego tygodnia pracy i pracy weekendowej, lecz nie u tego samego pracodawcy, ponieważ naruszałoby to prawa pracownika do tygodniowego i dobowego odpoczynku.

Zostaw komentarz