Nietypowe formy zatrudnienia osób niepełnosprawnych cz. II

Zakładaliśmy, że pracownicy Powiatowych Urzędów Pracy, mający bezpośredni kontakt z osobami niepełnosprawnymi i z wieloma innymi instytucjami działającymi na rzecz zatrudnienia osób niepełnosprawnych (na przykład, lokalnymi szkołami, organizacjami pozarządowymi, Powiatowymi Centrami Pomocy Rodzinie, oddziałami PFRON) i pracodawcami w powiecie, będą mieli duże doświadczenie praktyczne odnośnie interesującej nas problematyki.

Wybór ankiety pocztowej jako metody badawczej wynikał z konieczności dotarcia do przedstawicieli wszystkich urzędów pracy – zakładaliśmy rozesłanie ankiety do wszystkich Powiatowych Urzędów Pracy. Ponadto nasze dotychczasowe doświadczenia badań w tej instytucji, jak i pierwsze sygnały na weryfikację telefoniczną adresów PUP, wskazywały, że mogliśmy liczyć się z bardzo wysokim odsetkiem odpowiedzi. Ankieta była adresowana do pracowników merytorycznych PUP, pracujących z osobami niepełnosprawnymi. Zakładaliśmy, że osoby te, będące w częstym kontakcie z osobami niepełnosprawnymi dysponują wiedzą o funkcjonowaniu systemu ich aktywizacji zawodowej, a stykając się na co dzień z osobami poszukującymi pracy i z pracodawcami, mają pewne oceny o ich postawach i oczekiwaniach.

Ankieta była poprzedzona wywiadami w instytucjach zajmujących się problematyką niepełnosprawności na szczeblu Warszawy, jak i w instytucjach centralnych. Została ona także przedyskutowana z osobami pracującymi w urzędzie pracy w Warszawie i w pionie badawczym PFRON. W konsultacjach starano się zebrać informacje o już istniejących badaniach, aby uniknąć powielania problematyki, a także aby wykorzystać istniejące klasyfikacje, stosowane w praktyce działania instytucji, tak aby kwestionariusz operował językiem zbliżonym do stosowanego w praktyce działania respondentów.

Zostaw komentarz