Między stygmatyzacją a odrzuceniem – ciąg dalszy

Po ukończeniu szkoły w większości przypadków młody niepełnosprawny nie znajduje pracy, właśnie przede wszystkim z powodu swoich kwalifikacji. To uruchamia proces formowania się sytuacji jego trwałej dezaktywizacji zawodowej, a rejestracja w PUP stanowi często bardziej podstawę do uzyskiwania świadczeń, niż jest potwierdzeniem statusu osoby poszukującej pracy. Brak pracy ma u młodego niepełnosprawnego wielostronne oddziaływanie, nie tylko ekonomiczne. Oznacza usytuowanie na uboczu życia społecznego, a jego zwrotne działanie obniża motywację do podjęcia pracy. Po pewnym czasie często rezygnuje on nawet z prób szukania pracy, a jeśli się trafi taka szansa, to o wiele trudniej mu z niej korzystać. W końcu za pośrednictwem różnych mechanizmów trafia do grupy osób, opierającej swój byt na korzystaniu z pomocy społecznej.

Instrumenty, jakimi dysponują PUP, nie są skuteczne wobec tego problemu i nie mogą zdecydowanie zaradzić negatywnej sytuacji młodych niepełnosprawnych na rynku pracy. Aktywność PUP skupia się głównie na sferze pośrednictwa pracy i organizacji szkoleń. Są to działania wtórne wobec zasadniczych przyczyn niskiej aktywizacji zawodowej i wysokiego zagrożenia trwałym bezrobociem u młodych niepełnosprawnych. Odpowiednie działania powinny być tutaj nakierowane przede wszystkim na dopasowanie kwalifikacji osób niepełnosprawnych do potrzeb lokalnego rynku pracy, a wtedy ich przygotowanie do samodzielności i większej aktywności na rynku pracy zostanie bardziej pozytywnie sprzężone z ich szansami zatrudnienia.

Zostaw komentarz