Job-sharing (podział miejsca pracy)

Job-sharing to forma zatrudnienia, w której dwóch albo więcej pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze czasu pracy dzieli między sobą stanowisko pracy pełnowymiarowej28. Pracownicy rozdzielają między sobą wynagrodzenie i inne świadczenia, jednak każdy z nich odpowiada indywidualnie za swoją pracę. Mają także swobodę w organizacji pracy (według wcześniej ustalonego planu, który zaakceptował pracodawca). Mogą podzielić się czasem pracy w ciągu dnia (na przykład każdy pracuje po cztery godziny), lub określonymi dniami tygodnia, tygodniami miesiąca. Praca może być również podzielona funkcjonalnie, ponieważ pracownicy zazwyczaj różnią się poziomem i rodzajem kwalifikacji, stażem, doświadczeniem29. W ten sposób wzajemnie się uzupełniają. Poza tym brak w prawie polskim przepisu, który rozwiązanie takie czyniłby niedopuszczalnym30.

Z powodu nieobecności jednego z pracowników możliwe jest także wydłużenie czasu pracy drugiego z nich. Gdy świadczy on pracę w niepełnym wymiarze czasu pracy, powinien mieć w umowie o pracę ustaloną dopuszczalną liczbę godzin pracy ponad określony w umowie wymiar czasu pracy, których przekroczenie uprawnia do dodatku do wynagrodzenia (za godziny nadliczbowe).

Job-sharing może być atrakcyjną formą zatrudnienia zarówno dla pracowników, jak i dla pracodawców. Zapewnia większą elastyczność w planowaniu czasu pracy, co ułatwia dostosowanie do zmieniających się zadań oraz stałą obsadę miejsca pracy i ogranicza przerwy w jej wykonywaniu, co jest niewątpliwie minusem typowej pracy w niepełnym wymiarze godzin31.

Job-sharing daje także szansę na zatrudnienie osobom niepełnosprawnym, które są zainteresowane pracą w niepełnym wymiarze czasu pracy (na przykład ze względu na stan zdrowia, zajęcia rehabilitacyjne, czy lecznicze, które często odbywają się godzinach pracy). Trudności mogą pojawić się w zastosowaniu job-sharingu w praktyce, ponieważ nie ma przepisów regulujących tę formę zatrudnienia. Problemem może okazać się niski poziom płacy, która jest w Polsce proporcjonalna do długości czasu pracy.

Zostaw komentarz