Elastyczny czas pracy

Można wyodrębnić dwie grupy form elastyczności czasu pracy52. Pierwsza koncentruje się na organizacji czasu pracy i elastyczności polegającej na manipulacji okresami rozliczeniowymi. Druga związana jest z wymiarem czasu pracy dotyczącym form pracy w niepełnym wymiarze (czasu) i prac ponadwymiarowych (godziny nadliczbowe). Możemy wyróżnić:

– zadaniowy czas pracy:

– równoważny czas pracy:

– przerywany czas pracy:

– skrócony tydzień pracy:

– pracę weekendową.

Zgodnie z artykułem 140 KP, w przypadkach uzasadnionych rodzajem pracy lub jej organizacją albo miejscem jej wykonywania, można zastosować system zadaniowego czasu pracy. Pracodawca, po porozumieniu z pracowni kiem, ustala czas niezbędny do wykonania powierzonych zadań. Powinien on w taki sposób określić wymiar zadań pracownika, aby mógł on je wykonać w ramach normalnego czasu pracy (osiem godzin na dobę, 40 godzin w przeciętnie 5-dniowym tygodniu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym). Godziny nadliczbowe mogą być dopuszczalne jedynie w sytuacjach wyjątkowych. W tym systemie pracownik nie ma liczonego wymiaru i rozkładu czasu pracy. Nie ma także znaczenia, czy wykonuje ją osobiście, czy przy pomocy osób trzecich, na przykład członków rodziny. Praca ta zapewnia więc swobodę osobie ją wykonującej, która sama dostosowuje pracę do swoich możliwości, na przykład stanu zdrowia związanego z niepełnosprawnością (może ją przerwać, gdy się ono pogarsza, a rozpocząć i nadrobić zaległości w momencie, gdy objawy choroby miną).

Równoważny czas pracy, polega na wydłużeniu normy dobowej do 12, 16 lub 24 godzin na dobę. Zgodnie z artykułem 135 KP, można go zastosować, jeżeli jest to uzasadnione rodzajem pracy lub jej organizacją. Wymiar czasu w jednym dniu można przedłużyć aż do 16 godzin, jeżeli praca polega na dozorze urządzeń i na częściowym pozostawaniu w pogotowiu pracy. Wyjątkowo dopuszczalne jest przedłużenie dobowego wymiaru czasu pracy do 24 godzin (w okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym jednego miesiąca). Pracę w takim wymiarze mogą wykonywać jedynie osoby zatrudnione przy pilnowaniu mienia i ochronie osób oraz pracownicy zakładowych straży pożarnych, a także zakładowych służb pracowniczych. Pracownikowi przysługuje również (bezpośrednio po każdym okresie wykonywania pracy w przedłużonym dobowym wymiarze czasu pracy) odpoczynek przez czas odpowiadający co najmniej liczbie przepracowanych godzin, niezależnie od odpoczynku tygodniowego (artykuł 133 KP). Należy mieć na uwadze, że nie każdy niepełnosprawny może pracować w takim systemie. Osoba posiadająca znaczny lub umiarkowany stopień niepełnosprawności musi mieć na to zgodę lekarza. Bez wymaganej zgody może pracować wyłącznie przy pracach polegających na tzw. pilnowaniu.

Zostaw komentarz