Brak odpowiednich umiejętności administracyjnych

Nie zawsze jednak przyjęcie poprawnych rozwiązań w zakresie tworzenia i wdrażania polityki integracji osób niepełnosprawnych prowadzi do zadowalających rezultatów. Niekiedy pojawia się problem sprawności wykonawczej, której niedostatki mogą uniemożliwiać realizację trafnych koncepcji. Tak o tym mówił jeden z naszych informatorów: w kolejnym dużym mieście Program Wyrównywania Szans Osób Niepełnosprawnych to, jak określił jego autor: jedynie zlepek dobrych intencji. Służy, żeby się do niego odnosić, ale nie ma żadnej mocy wykonawczej.

Problem polega najczęściej na braku odpowiednich umiejętności administracyjnych, co może prowadzić do sytuacji opisanej w monografii jednego z powiatów, w którym żadna szkoła nie zdołała zlikwidować barier architektonicznych, choć były na to dostateczne środki finansowe. Przyczyną był brak umiejętności w administrowaniu projektami i nadzorowaniu ich wykonania u kierowników tych szkół, wskutek czego rezygnowali oni ze środków (krajowych i europejskich) przyznawanych na te cele. Adekwatnym rozwiązaniem powinno być zapewnienie obsługi takich projektów przez odpowiednie struktury administracji oświatowej lub zapewnienie pomocy doradczej kierownictwom szkół. Brak reakcji w tej sferze powoduje, że cele istotne z punktu widzenia społeczności niepełnosprawnych nie zostają osiągnięte. Problem sprawności administracji publicznej jest zagadnieniem szerszym i dotyczy wielu dziedzin życia. Jednak w przypadku wsparcia dla osób niepełnosprawnych jest to szczególnie istotne.

Bariery psychospołeczne w rozwiązywaniu problemów osób niepełnosprawnych

Nasi informatorzy wielokrotnie zwracali uwagę na to, że źródłem wielu problemów w kontaktach osób niepełnosprawnych z administracją jest niska świadomość urzędników natury problemów, z jakimi zwracają się osoby niepełnosprawne. Jeżeli spojrzeć na relacje: osoby niepełnosprawne – instytucje z ogólnej perspektywy, to można powiedzieć, że reprezentują one typowy przykład „małej stabilizacji”: instytucje publiczne oferują obsługę na przeciętnym poziomie, bez specjalnych starań o uwzględnianie pełnego spektrum potrzeb i oczekiwań osób niepełnosprawnych, a klienci są zadowoleni z tego, co otrzymują dlatego, że są traktowani w miarę przyzwoicie i nie liczą na zbyt wiele. Wydaje się, że ten model funkcjonowania instytucji nie ma jednak przyszłości – z jednej strony rośnie nacisk coraz większej liczby potrzebujących na instytucje wsparcia społecznego, z drugiej strony pojawiają się coraz silniejsze ograniczenia finansowe, które stawiają pod znakiem zapytania możliwość kontynuowania modelu funkcjonowania, w jakim dominującą cechąjest przede wszystkim dystrybucja świadczeń finansowych.

Bariery psychospołeczne w rozwiązywaniu problemów osób niepełnosprawnych są częstym powodem niezadowolenia, a nawet niechęci, która pojawia się w kontaktach administracji z osobami niepełnosprawnymi. Jedynym wyjściem z tej sytuacji jest systematyczna praca nad zmianą stanu świadomości społecznej odnoszącej się do problematyki niepełnosprawności. Opisuje to autorka monografii poświęconej Gdyni.

Standardowąjuż zasadą obowiązującą w Urzędzie Miasta w Gdyni jest to, że każdy referat, projektując swoje działania bierze pod uwagę osoby niepełnosprawne. Konsultacje w tym zakresie, pomoc i wspólne rozwiązywanie problemów są na porządku dziennym. Jeden z rozmówców zaznacza jednak, że nie zawsze tak było. Referat ds. osób niepełnosprawnych traktowano początkowo jako miejsce, do którego spycha się wszystkie sprawy osób niepełnosprawnych tworząc niepotrzebną segregację. Ludzie tak postrzegali, żejakjest referat,jakjest pełnomocnik, to […] że jak przychodzi osobnik niepełnosprawny – to tutaj [do referatu do spraw osób niepełnosprawnych] nie ważne, czy on sobie mieszkanie czy telefon chce załatwić […], aja mówię „ halo ”, to, że to jest osoba niepełnosprawna to nie znaczy, że ma mieć inny telefon, inne mieszkanie. To był pierwszy etap takiego uświadomienia, uwrażliwienia urzędników o specyfice niepełnosprawności. Pojawiający się problem nie został zbagatelizowany. Dzięki reakcji Prezydenta Miasta oraz Pełnomocnika ds. Osób Niepełnosprawnych, rozpoczęto szkolenia skierowane do urzędników wszystkich gdyńskich urzędów. Działania przyniosły rezultaty. Obecnie w Gdyni osoba niepełnosprawna załatwiająca swoje sprawy w urzędzie może liczyć na pomoc i traktowanie z należytym szacunkiem, zaś jej potrzeby są uwzględniane podczas tworzenia polityki miasta w poszczególnych dziedzinach.

Zostaw komentarz